Τζον, γιος του Τζον

Υποψήφιο για το βραβείο Βooker 2026
ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΕΡ ΤΩΝ NEW YORK TIMES

Με άδειες τσέπες και έχοντας καταφέρει ελάχιστα μετά τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών, ο Τζον Κάλουμ Μακλάουντ επιστρέφει στη γενέτειρά του, το νησί Χάρις, και διαπιστώνει πως σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει – εκτός από τον ίδιο.
Στο ανεμοδαρμένο αγρόκτημα όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια ξαναβρίσκει την παλιά του ζωή και καταλήγει πάλι παγιδευμένος ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες φιγούρες της οικογένειάς του: τον πατέρα του τον Τζον, κτηνοτρόφο, υφαντή και στυλοβάτη της τοπικής πρεσβυτεριανής εκκλησίας, και τη γιαγιά του την Έλα, μια αθυρόστομη γυναίκα που εδώ και δεκαετίες ζει μαζί με τον γαμπρό της.
Κι ενώ ο Καλ αναρωτιέται αν υπάρχουν μοναχικοί άντρες στους άγονους λόφους της πατρίδας του, ο Τζον απογοητεύεται από τα μακριά μαλλιά του γιου του και την απροθυμία του να κάνει όσα χρειάζονται για τη σωτηρία της ψυχής του. Ο καιρός περνά και όλα μοιάζουν έτοιμα να αλλάξουν, καθώς τα νήματα που κρατούν ενωμένη αυτή την εύθραυστη κοινότητα μπλέκονται όλο και περισσότερο.
Η σπαρακτική ιστορία της επιστροφής ενός νεαρού άντρα στον τόπο όπου μεγάλωσε και του τρόπου με τον οποίο οι δεσμοί της οικογένειας δοκιμάζονται και διαρρηγνύονται υπό το βάρος των προσδοκιών. Ένα μοναδικό μυθιστόρημα για το καθήκον, την υπομονή και τη δύναμη της αλήθειας, που καθιερώνει τον Douglas Stuart ως έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς.

ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ

Μία νέα προσέγγιση της παραβολής του Ασώτου και μια παθιασμένη εξερεύνηση των ζωών των ομοφυλόφιλων αντρών που είναι καταδικασμένοι να αγαπούν, να λαχταρούν και να υποφέρουν σιωπηλά.
The Guardian

Το Τζον, γιος του Τζον καταπιάνεται με όλα τα συνηθισμένα θέματα ενός μυθιστορήματος του Douglas Stuart –διαγενεακό τραύμα, κατάχρηση ουσιών, θρησκεία, αρρενωπότητα– αλλά, σε αντίθεση με τη ζοφερή ατμόσφαιρα των Νεαρός Μάνγκο και Σάγκι Μπέιν διαποτίζεται από τρυφερότητα, ελπίδα και αγάπη.
Dazed

Ο Stuart δεν μαρτυρά μέχρι το τέλος αν η ιστορία του οδηγεί στην ελπίδα ή στην τραγωδία. Μέχρι να αποκαλύψει την απάντηση, θέλει να παρακολουθήσεις αυτούς τους δύσκολους ανθρώπους, να προσπαθήσεις να τους καταλάβεις, να τους δεις να δίνουν αβάσταχτες μάχες και να τους ευχηθείς το καλύτερο.
The New York Times Book Review

Το καλύτερο έργο του μέχρι σήμερα… Η πρόζα του είναι υπέροχη και η πλοκή του ευφυής… Το Τζον, γιος του Τζον είναι μία από τις λογοτεχνικές επιτυχίες της χρονιάς και ο Stuart ανεβάζει τον πήχη με ευχέρεια και αυτοπεποίθηση.
The Boston Globe

Μια εκτατική, συναισθηματικά πλούσια ιστορία που επεκτείνει την εξερεύνηση του Stuart γύρω από την αρρενωπότητα, ενώ σκιαγραφεί έναν κόσμο στον οποίο οι ομοφυλόφιλοι χαρακτήρες του ζωντανεύουν πλήρως. Το καλύτερό του ως τώρα.
Vulture

Το Τζον, γιος του Τζον επιτυγχάνει μια επιδέξια ισορροπία μεταξύ λεπτομέρειας και δράματος, θλίψης και κωμωδίας…
The Sunday Times

Είναι μια ιστορία πολιτισμικών συγκρούσεων, του συντριπτικού βάρους των οικογενειακών προσδοκιών, της σκληρής ζωής και των μυστικών, τόσων πολλών μυστικών. Η ευμετάβλητη, και ενίοτε βίαιη, σχέση πατέρα-γιου εξερευνάται με δεξιοτεχνία. Είναι ένα απίστευτα συγκινητικό και εκπληκτικό μυθιστόρημα.
The Times

Το τελευταίο τέταρτο του μυθιστορήματος είναι αδύνατον να μην το διαβάσει κανείς μονορούφι και δίνει την αίσθηση ότι θα μπορούσε να έχει γραφτεί από τον Thomas Hardy. Το συναρπαστικό φινάλε είναι γεμάτο από απροσδόκητα συγκινητικές στιγμές που υπογραμμίζουν την κεντρική ιδέα του βιβλίου: η αλήθεια έχει μεταμορφωτική δύναμη και τα σημάδια που αφήνει η ειλικρίνεια είναι απλές γρατζουνιές σε σύγκριση με τις πληγές που προκαλεί η ζωή μέσα στο ψέμα.
Washington Independent

Στο Τζον, γιος του Τζον ο Douglas Stuart επιδεικνύει το ίδιο συναισθηματικό εύρος και την ίδια συμπόνια με τα προηγούμενα βιβλία του, όμως αυτό το μυθιστόρημα είναι ξεχωριστό, έχει μια αμεσότητα, μια βιαιότητα, μια υπέροχη αίσθηση του χώρου, όπου η τραγικότητα των έντονων συναισθημάτων, καταπιέζεται, υποκρύπτεται και εκρήγνυται σε πλήρη θέα.
Colm Toibin